Het leren op de werkvloer gaat erop vooruit. Door de crisis komt er in bedrijven soms tijd vrij om opleidingen te organiseren. Populair zijn op dit moment opleidingen sociaal recht, vooral vanwege crisismaatregelen die om toelichting vragen. Peter- en meterschapsopleidingen boomen ook. Rustige tijden zijn de ideale gelegenheid voor interne kennisoverdracht.
Uit het recessieonderzoek van SD Worx blijkt dat 79,5 procent van de HR-managers sleutelt aan het opleidingsaanbod als maatregel in deze tijden van crisis. Opleidingen vormt daarmee het HR-onderdeel waarop het grootste aantal bedrijven ingrijpt als het moeilijk gaat. Maar: de meeste organisaties lassen eerder méér (44%) dan minder (35%) opleidingen in. In zowat dezelfde verhouding springen ze ook om met het opleidingenaanbod. Dat wil zeggen dat 40 procent van de bedrijven zijn opleidingenaanbod uitbreidt, terwijl 34 procent de diversiteit terugschroeft.
Hoe zou u die reflex verklaren? Merkt u hetzelfde in de vraag naar de externe opleidingen van SD Worx?
Bruno Vanneste, manager Opleidingen SD Worx: “Vele organisaties kampen met een lagere vraag naar hun producten of diensten. Daardoor verlaagt de werkdruk en komt er tijd vrij om opleidingen te organiseren voor het personeel. Bedrijven begrijpen dat hun personeel multi-inzetbaar moet worden. Eigenlijk is het een manier om uit de crisis te geraken. Wel wordt er meer intern georganiseerd en minder uitbesteed, hoofdzakelijk uit kostenoverwegingen en omdat leidinggevenden zelf meer tijd hebben om opleidingen te geven. Het leren op de werkvloer gaat er zeker op vooruit.”
“Aan de andere kant heb je organisaties die beknibbelen op hun opleidingsaanbod. Opleidingen hebben een zeer concrete prijs en zijn makkelijk af te schaffen zonder dat de werking van een afdeling op korte termijn in het gedrang komt. Vooral in grote, internationale bedrijven beslist men om hierop het eerst in te grijpen.”
Toch denken organisaties dus op de lange termijn, ook wanneer het moeilijk gaat. Hoe verklaart u dat?
Bruno Vanneste: “Voor de crisis zaten we in een periode van talentschaarste. Er werd volop gezocht naar competente medewerkers en ze werden met veel moeite gevonden. Nu heerst het besef dat men die inspanningen absoluut niet teniet mag doen. De tijd is lang voorbij dat een jonge, talentvolle medewerker braaf in één onderneming bleef. Vandaag wil hij uitdaging, en hij moet kunnen bijleren. Organisaties die nu hun kernspelers verwaarlozen, zien die vertrekken als de economie weer opleeft. Dat besef is er wel degelijk. Organisaties bij wie dat besef niet doordringt, betalen straks het gelag, vrees ik.”
“Er is ook het besef dat multi-inzetbaarheid van medewerkers belangrijk is in concurrentiële tijden. Om uiteenlopende taken te kunnen uitvoeren heeft een medewerker nu eenmaal opleidingen nodig. Ook is vorming nodig voor de creativiteit en veranderbereidheid in organisaties. Ook dat weet men maar al te goed. HR-managers zijn van mening, zo blijkt uit onderzoek, dat snoeien in het opleidingsaanbod als de minst effectieve crisismaatregel worden beschouwd. Ze weten dat zo’n ingreep als een boemerang in hun gezicht terugkomt.”
Merkt u een verschuiving in type opleidingen of in opleidingsvorm?
Bruno Vanneste: “Hoewel sommige organisaties er dus juist op inzetten, zien we bij andere ondernemingen een lagere vraag naar opleidingen rond persoonlijke ontwikkeling en talentmanagement. Maar een eenduidig beeld is er niet. Vele organisaties brengen kleine wijzigingen of verschuivingen aan. Populair zijn op dit moment de opleidingen sociaal recht, vooral omdat een aantal nieuwe crisismaatregelen om toelichting vragen. Verder halen open opleidingen het nu duidelijk van in company-opleidingen, vooral dan uit kostenoverwegingen.”
“Peter- en meterschapsopleidingen boomen ook. Rustige tijden zijn de ideale gelegenheid voor interne kennisoverdracht. Verder krijgen we een stijgende vraag van klanten om voor hun organisatie een strategisch opleidingsplan op te stellen. Zij zien het nut van opleidingen, maar begrijpen beter dan ooit dat opleidingen weldoordacht moeten zijn. Dat ze in de strategie van de onderneming moeten passen.”